Misschien is het de ouderdom, misschien de wijsheid die met de jaren toch nog is gekomen (tegen alle verwachting in). Ik weet het niet, maar ik ben niet alleen. Ik had er namelijk goede gesprekken over met mijn vrienden.

Gesprekken onder het genot van een glas water, vol instemmend knikken en blijken van (h)erkenning, want ook zij leven tegenwoordig dus alcoholvrij(er). Alleen wisten we het niet van elkaar, want dat is niet stoer. Dus zei je het niet. Tot nu.

Dry January & de afterparty

Eerder schreef ik al over de dry January van Soof en mij. Een maand niet drinken, het ging ons eigenlijk bijzonder makkelijk af. Maar we hadden dan ook bewust weinig reden (lees: gelegenheid) tot drinken gepland. Uit een soort zelfbescherming. 

Toch vonden we het nodig om de mijlpaal te vieren. Met alcohol (uiteraard) op 1 februari, en spijt  (uiteraard) op 2 februari. Want we merkten het gelijk: minder uitgerust, watten in je hoofd en een knagend geweten. Want dat alcohol vergif is, dat weten (en voelen) we.

Stoere mannen

Toch blijft het een lastig punt. Alcohol drinken is stoer (die studentikoze gedachte zit diep in onze levers geworteld) en alcoholvrij bier is voor mietjes en Bob. Maar Bob fietst op loopt niet en een mietje wil je niet zijn. Zeker niet in het bijzijn van je vrienden of vriendin.

Dus bestel je alcohol, ‘want het hoort erbij’. De vraag is alleen waarbij. Bij slecht slapen? Een ongezond gevoel de dag erna? Niet bij een aangename morning after, in ieder geval.

Alcoholvrij

En wat doe je dan als je met je vrienden in de kroeg of je vriendin in een restaurant zit? Dan bestel je gewoon stoer bier en loop je daarna snel achter de barman aan om er toch een 0.0 van te maken. Beetje pokerface en niemand die doorheeft dat je een mietje bent. Ik voel me net een Benidorm bastard. 

Bovendien is alcoholvrij bier tegenwoordig nog best lekker ook. Dit is trouwens een zin waarvan ik nooit had gedacht dat ik het ooit nog zou zeggen. Wat is er gebeurd? De tijdsgeest die veranderd is? Hoort het bij deze levensfase?

Lot van het leven

Want het past wel bij het levensplaatje. Niet meer vrijdagmiddagborrelen tot zaterdagochtend, maar om 9 uur naar bed. Op zaterdag niet stappen, maar op de bank een boek lezen. En op zondag niet naar het terras, maar naar de speeltuin.

Ja, onze levens zijn niet meer wat ze geweest zijn. Dat is het lot van (het) leven. Al is er één uitzondering in ‘de groep’. Maar dat is dan ook de eeuwige student. En als student drink je. Veel. Dat maakt hij wel duidelijk.

Ouwe lullen

Wij houden dat tempo al lang niet meer bij. Dus konden we maar één conclusie trekken: we worden oud. En waar een paar jaar geleden bij elke gelegenheid (of zonder gelegenheid) de dopjes en kurken van de flessen vlogen, zitten we nu aan het water.

Zijn we er rouwig om? Nee. We zijn gewoon ouwe lullen vol levenswijsheid geworden. En trotse ereleden van de alcoholvrije 0.0-bende.

Categorieën: BlogGezondheid

1 reactie

Gênant netwerken op noren - Voor Straks · 15 februari 2019 op 05:59

[…] zelfverzekerder naar de borrel. En dat vond ik als netwerkborrel-o-foob zowaar een leuke ervaring, zelfs alcoholvrij (het blijft toch werken). En zo werd ik toch nog enthousiast! Het bleef trouwens nog lang […]

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.